سعدی

1

پیش از شما، به سان شما

بیشمارها با تار عنکبوت نوشتند روی باد:

"کاین دولت خجسته ی جاوید زنده باد!"

2

بنده پير خراباتم كه لطفش دائم است /  و رنه لطف شيخ و زاهد گاه هست و گاه نيست

3

این روزها زمان برای بخشی از مردم در 22 خرداد 1388 ایستاده است، همونطور که تا حالا برای بخشی از مردم زمان در 22 بهمن 1357 متوقف شده بود ...

دنبال گم شده باید همه جا بود، اول جایی که احتمالش بیشتره

جایی مثل عقاید و افکار خودمون و مردم، نه فقط صندوقهای رای و وزارتخونه ها و ...

تا کی غم آن خورم که دارم یا نه /  وین عمر به خوشدلی گذارم یا نه

پر کن قدح باده که معلومم  نیست /  این دم  که فرو برم  برآرم  یا  نه

خیام

تنها بنايي که اگر بلرزد محکم‌تر مي‌شود، دل است! دل آدميزاد. بايد مثل انار چلاندش تا شيره‌اش در بيايد... حکماً شيره‌اش هم مطبوعه... عاشقي که هنوز غسل نکرده باشد، حکماً عاشقه، نفسش هم تبرکه...                                      

صفحه‌ی ۱۲۳

زندگی هیچ ارزشی ندارد

اما هیچ چیز ارزش زندگی را ندارد.

                                                      آندره مالرو

Damn all the good books,
They call out my name,
I reach out to read them all,
Falling flat on my face with shame,
The timeless classics Don Quixote would say,
The newfound glories, Clancy and James Frey,
The poets like Poe
and Dickinson
Ms. Emily I feel your pain
But I haven't the time
To read every non-rhyme
and clear the shelves of Humor,
Mystery, History, Architecture

and all the good books call out
my name "Bend my sheath." "Break my spine." "Get familiar with me."
I haven't the time.
Damn all the good books!

by Gabe from Colorado

 from Goodreads

رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کنماییم و موج سودا شب تا به روز تنهااز من گریز تا تو هم در بلا نیفتیماییم و آب دیده در کنج غم خزیدهخیره کشی است ما را دارد دلی چو خارابر شاه خوبرویان واجب وفا نباشددردی است غیر مردن آن را دوا نباشددر خواب دوش پیری در کوی عشق دیدمگر اژدهاست بر ره عشقی است چون زمردبس کن که بیخودم من ور تو هنرفزایی

ترک من خراب شب گرد مبتلا کنخواهی بیا ببخشا خواهی برو جفا کنبگزین ره سلامت ترک ره بلا کنبر آب دیده ما صد جای آسیا کنبکشد کسش نگوید تدبیر خونبها کنای زردروی عاشق تو صبر کن وفا کنپس من چگونه گویم کاین درد را دوا کنبا دست اشارتم کرد که عزم سوی ما کناز برق این زمرد هی دفع اژدها کنتاریخ بوعلی گو تنبیه بوالعلا کن

recent.ir

هر آنکه ایزدش این هر چهار روزی کرد    سزد که شاد زید  شادمان  و غم نخورد

رودکی

لامارتین

سهراب سپهری

ادامه ی مطلب در " در کودکی " از " رفتن رسیدن است" .

مقدمه ی مجموعه ی چشم چپ سگ از حسین پناهی