یکسال دیگه هم گذشت.

عابدی را حکایت کنند که شبی دَه مَن طعام بخوردی و تا سحر ختمی در نماز بکردی، صاحبدلی شنید و گفت: اگر نیمنانی بخوردی و بخُفتی، بسیار از این فاضلتر بودی.

اندرون از طعام خالی دار/ که در آن نور معرفت بینی
تُهی از حکمتی به علت آن / که پُری از طعام تا بینی

سعدی